در پيمان ­هايي كه بر اساس نشريه شماره 4311 سازمان برنامه و بودجه كشور (پيوست بخشنامه 842‏‏/54‏‏-1088‏‏/102 مورخ 03‏‏/03‏‏/1378­) منعقد شده ­اند، چنانچه پيمانكار مطابق اسناد و مدارك پيمان، پيش پرداخت را از كارفرما درخواست كند، ولي كارفرما به هر دليلي، از معرفي پيمانكار جهت اخذ ضمانت­‌نامه خودداري نمايد، نحوه محاسبه مدت تاخير در پرداخت، مطابق مفاد بند (2-2-2) بخشنامه شماره 54/5090-11082-1مورخ 1360/09/02 با موضوع «نحوه محاسبه تاخيرات ناشي از تاخير در پرداخت صورت­ وضعيت­ ها»چگونه مي ­باشد؟

در پيمان ­هايي كه بر اساس نشريه شماره 4311 سازمان برنامه و بودجه كشور (پيوست بخشنامه 842‏‏/54‏‏-1088‏‏/102 مورخ 03‏‏/03‏‏/1378­) با عنوان «ابلاغ موافقت ‌نامه، شرايط عمومي و شرايط خصوصي پيمان ­ها و مقررات آن­ ها» منعقد شده ­اند، مطابق جزء (9) بند (الف) ماده (30) شرايط عمومي، «هرگاه كارفرما نتواند تعهدات مالي خود را در موعدهاي درج شده در اسناد و مدارك پيمان انجام دهد»، پيمانكار مي ­تواند تمديد مدت پيمان را از كارفرما درخواست نمايد، همچنين مطابق مفاد بند (2-2-2) بخشنامه شماره 54/5090-11082-1مورخ 1360/09/02 با موضوع «نحوه محاسبه تاخيرات ناشي از تاخير در پرداخت صورت وضعيت ­ها» مبناي محاسبه تاخير در پرداخت اقساط پيش­ پرداخت در فرمول موضوع بند (2-2)، ده روز پس از تسليم ضمانت­‌‌نامه پيش ­پرداخت به كارفرما مي ­باشد. وليكن چنانچه پس از درخواست كتبي پيمانكار از كارفرما، معرفي وي به بانك عامل جهت صدور ضمانت­ نامه پيش ­پرداخت، از جانب كارفرما با تاخير مواجه شود، مدت به تاخير افتاده در محاسبه تاخيرات پيمانكار لحاظ مي ­شود.